کلبه درویشی

کمک به دیگران

javadandostad2 — Sat, 19 Sep 2009 21:03:44 GMT

سلام سلام .. خیلی وقته ننوشتم .... ولی اومدم دیگه...از این به بعد آپ هام دو نفری می شه. منو خانومم...... باشه !!باشه کم می نویسم. کمک به دیگران... فک کنم ادم برا کمک به دیگران اول باید از خودش(دلش)بگذره تا بتونه به دیگری حتی فک کنه. کمک به دیگران باعث خوشحالی خدا می شه: چون روح خدا تو بدن همه آدما هست ووقتی که شما به خاطر خدا این کار رو انجام می دهید (بخاطر همان روح خداست) . پس نیازی و ربطی به چهره طرف هم ندارین. _ خدا این آدما رو غنی می کند :چون دیگه بهشون اطمینان داره و می دونه که توی اون راهی که دوست داره هست.ولی نه اینکه آزمایششون نکنه._ به آدم آرامش می ده :چون یه وقتی می بینی خودما هم یه روز مثل اونا شدیم,اونوقت دیگه گارانتی داریم. ////مثال///// چرااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا اهداء خون........ اگه اون آدمایی که دارای وزن خاصی هستن و شرایط شو دارن , هر چند وقتی که مدتش مشخصه, خون بدهند,هم خونشون بدرد کسیمی خوره ,هم بدنشون خود به خود خون ساز می شه. و روال سلامتی بدن شون هم راحت تره و بهتر کار می کنه. اهداء جون..... حال آدمایی که دارای شرایطی که فقط خودشون می تونن براش تعریف کنن که می تونن یا نمیتونن! رو داشته باشن. می تونن با بهره گیری از سیستم خون که یک قانون است .با کمک کردن به دیگران هم آرامش بدست آورد وهم اینکه مطمئن بود که جای گذین می شود.و حساب پولی شما پول ساز خواهد شد.تا نیاز شمارا که بیشتر شده جواب گو باشد. ما انسان ها از خیلی قوانین بدن و دنیای پیرامون مان نا آگاهیم, که برای بهتر و راحت تر زندگی کردن به ما خیلی کمک می کنند. مثالش تو قرآ این حرفش می تونه باشه که با انفاق به دیگران,مثل کاشتن یک دانه انگور است که با کاشت یک دانه آن.هر دانه 100خوشه و هر خوشه به یه عالم دانه تبدیل می شود و باز از دانه استفاده کنید.حالا من ریاضیم مثل املاءم خرابه نسبش یک به یه عالمه تقریبا. خوبه هااااااااااااااااااااا کم نوشتمااااااااا

javadandostad2 — Mon, 27 Apr 2009 19:59:32 GMT

سلام به همه دوستای گلم.... شرمندما خیلی وقته نیومدم شاید لحجمم عوض شده ...ولی زود میام.

اگه خاستین مطالب قبلی رو ببینید.اون قسمت که نوشته آرشیو مطالب.. مربوط به همون تاریخ کلیک کنید..

javadandostad2 — Wed, 03 Dec 2008 03:21:21 GMT

سلام سلام...... من اومدم ..... البته شرمنده .دیر میام.. دیگه آخه مرغداری شلوغه ...

بیشتر دوستای گلم از چند سال و چند روز اول زندگی و تفاوتش با بعدها گفتن. که البته برا خیلی ها و عموم می شه صادق در نظر گرفتش... ولی خب. نظر من" حد اقل در مورد آدمی که دوست داره با بعضی دیگه تفاوت داشته باشه فرق می کنه. حالا برا عمل کردن بهش باز یه چیز دیگه است.

عموما تو فامیل ما سن ازدواج پایینه, حتی قبل از شاغل بودن و حتی بیشتریا دانشجو. پس با این حال تصمیمم با اجله نبوده.(حالا شما کوتاه بیایین). قبل از تصمیم به از دواج هم در قسمت شغلی (مغازه) با یکی از دوستا شریک شدم تا ببینم می تونم حد شراکتو نگه دارم یا نه....(بلاخره اینم یک تسته دیگه..)

راستی قراره خلاصه بنویسم.....

محرم: این قسمت زندگی برا من خیلی قشنگه و از همه بیشتر دوستش دارم... از این مرحله به بعد آدم یک محرم برا حرفای دلش که شاید برا خیلی ها مهم نباشه ... پیدا می کنه . خستگی خیلی کارها و حرفها بعضی وقتا فقط با گفتنش بر طرف می شه و سنگینیش از رو دل آدم بر داشته می شه. ولی خوب برا گفتنش یک محرمی لازمه ..... {در کل تمام اینها برا تعادل در رفتار آدمی است}

عقد: که در این روش از قاعده پیمان پیروی می کند. یعنی هر انسانی باید در مقابل پیمانی هر چند کوچک پایدار بماند تا در ادامه, طبیعت هم کار خود را انجام دهد.(نتیجه اش رو ببینید) عموما همه دوست دارن طرف مقابل عمل کنه ولی خودشون نه! و با هر مساله کوچیکی برا خودشون جای فرار می زارن.و از زیبایی این خوش قولی دور می شوند . پس انتظاری هم نیست که پایبند بمونن. عقد هم دقیقا یک قول و پیمان است.

مشترک: (این قسمتو بعدا باید پر کنم) ولی از طرف استاد می گم. باید حرکت به طرف یکی شدن باشه . اگه نمره شما اول زندگی 20 باشه رفته رفته باید بشه 40, 50 , 100 , همینطور رو به بهتر شدن. والا هدف از ازدواج شما هوس بوده نه کمال........

خوب حالا کی دوا داره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ خیلی مخلصم.

واقعا ممنون با اینکه دیر می اومدن .... دوستای گلم منو فراموش نکردن.... دوستون دارم...

javadandostad2 — Sat, 08 Nov 2008 15:32:18 GMT

سلام .... یه خورده اومدم.... چکار کنم دیگه این عالم مرغ ها هم عالمیه..... نمی دونم ما متعهل ها داریم کجا می ریم......

می دونین تا حالا هر چی از خدا خاستم بهم خوبشو داده . ولی هیچ کدومشون . روح نداشتن............

این شعره تو این شرایط ای می چسبه....
امشب در دل نوری دارم

امشب در سر شوری دارم

باز امشب در اوج آسمانم

رازی باشد با ستارگانم

امشب یک سر شوق و شورم

از این عالم گویی دورم.............

از شادی پر گیرم که رسم به فلک

سرود هستی خوانم در بر حور و ملک

در آسمان ها غوغا فکنم

سبو بریزم ساغر شکنم

امشب یک سر شوق و شورم

از این عالم گویی دورم

باماه و پروین سخنی گویم از روی مه خود اثری جویم..............

ماه و زهره را به طرب آرم

از خود بی خبرم ز شعف دارم نقمه ای بر لبم

امشب یک سر شوق و شورم

از این عالم گویی دورم

اصلا انگاری اینجا نیستم..................

javadandostad2 — Mon, 20 Oct 2008 18:19:14 GMT

سلام بر دوستای گلم....

خوبین ان شالله...

این کوچیک ترین و بزرگترین و مهم ترین آپمه.........

هفته آینده اگه خدا بخاد می خایم بریم خاستگاری....

ببخشید که دیر میام .. حق بدین دیگه ..

... در این مکان مراسم بزمی برگذار خواهد شد... وسیله ایاب زهاب فراهم می باشد...

javadandostad2 — Thu, 09 Oct 2008 20:05:18 GMT

از طرف همون دوست گلمون........

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد
وسعت حیرانیم را حس نکرد
در میان آشنایان هیچ کس
غربت تنهاییم را حس نکرد
در میان خنده های تلخ من
دیده ی بارانیم را حس نکرد
آن که با آغاز من مانوس بود
لحظه ی پایانیم را حس نکرد

کامنتاشم خوش باید جواب بده براتون همینجا تو وب میزارم....

قول دادم که کم بنویسم ((ربا )) هیچ وقت خدا دوست نداره از بنده هاش کسی بیشتر چیزی بگیره.... نقطه مقابل قرض الحسنه . ماشاا.. تو کشورما هم به عنوان عضو رسمی و اصلی تشریف دارن .(بانکها) باز برا دوستای خارج از کشورمون باعث خجالتشون شدیم.

جنگ با خدا ... بابا این خدا چقد طرف آدمهاست. ....آخه آدمها از مالی که از خودشون نیست دارن در برگشتش صاحب نشونمی دن خودشونو... نداشتن احساس مالکیت خیلی در روابط انسانها موثره. دی گه غرور و تکبر بزرگتر دیدن آدمها و کوچیکی بزرگی های نابجا خط می خوره.(قول دادم..))

......موضوع دفعه دیگه .. عشق واقعی ـ زندگی واقعی ـچشم واقعی...

javadandostad2 — Sat, 27 Sep 2008 18:56:00 GMT

به نام سمیع و بصیر..

جواب به یه رهگذری که همین طوری به وب ما تشریف آوردن و با آمدنشون بوی عطرشون رو ندیده نمی شه گرفت:

سلام مطمئنم که تنها نیومدی آخه با چشمای خودت نمی تونی ببینی که بخونی. پس دوتا سلام. اتفاقا خاننده های این وب با چشم سرشون نمی خونن... کار ندارم چرت و پرتای من آدمو گیج می کنه ولی افتخاری که دارم.داشتن دوستای خیلی گلیه که یکی اش هم شمایین. .........//////....... آره خوشبختانه نابیناین.... / این دفعه به خدا کم می نویسم که روت بشه به دوست عزیزت بگین تا آخرشو بخونه..../ مادرتون خوب بهتون تایپ یاد دادن .. خداییش دوستام از غلط املایی و نگارشم رسشون در اومده هیچی هم نمی گن. خیلی خوب نوشتین .... قول بده حتما میای منم قول میدم که هر سری از چند تا خط بیشتر ننویسم .........(تا حالا نتونستم ... همه شاهدن.... ولی قول می دم....) نکته های قشگتونو برا دوستای گلم بزارم .. خوبه؟!!!!! منتظرم...

javadandostad2 — Fri, 26 Sep 2008 13:54:06 GMT

سلام....

.... دفعه پیش زیاد شد باز .. فرار کردم که گیرم نیارین.... تو ماه رمضونی برا خودم اونقد کار درست می کنم که افطار برسم خونه. تا گشنم نشه ... بهمین خاطر وب هم نمی تونم درست بیام.... امسال ماه رمضون برام خیلی باحال بود . همیشه حتی از بچگی ماه رمضون یک رنگ خاصی داشت./(فکرتون جای خوب نباشه..) اینجوری بود / ای بابا .. همه همش خوابن, هیچ کس حوصله نداره, دهن همه بو می ده ,زود می خوابن و دیر پا می شن, همه شل و ولن, ... ولی خداییش امسال برام فرق کرده ... //////// <> می شه گفت شبیه .. یه رنگ روشن شبیه شیشه داشت ... همه صبرشونو به رخ هم می کشیدن ... با وجود خشک سالی خفنی که تو شهر ما بود لطف آدما بیشتر شده . خیلی چیزایی که فک می کردم جالب نیست معلوم شد برا خیلی ها عادی و همیشگی بوده و هست. ...

راستش دیشب با دیدن ماه دلم نیود حرفاشو اینجا ننویسم....

اوایل ماه رمضون بود که با لب خندش همه رو دعوت کرده بود .... (آخ یه ملت و برا دیدنش کجا ها که نبرده بود) جوری می خندید که از شادیش فقط لبهاش پیدا بود و بس..(شکل ماه روزای اول..) بعد که به وسط های ماه رسید دیگه کم کم خنده جاشو می داشت با بقض عوض می کرد و لبهاش حالت قنچه گرفته بود ... بازم زیاد ناراحت نبود یه جورایی دلگیر بود (نزدیک شبای قدر..) وای ولی این آخریا دیگه نمی شه تو چشماش نگاه کنی ..... به ظاهر داره مثل روز اول می خنده . ولی مثل اون پیر مردای مهربونیه که با کلی درد ... و با این حساب که دیگه رفتنی هستن روی لب شون لب خند و به زور نگه داشتن نگه داشته .... آره داره بد جور می خنده....> ..

با چشمانی پر اشک و لبی خندان و دلی پر از امید - خدا حافظ رمضان / خدا حافظ ماه الگو برای همه ماه هاااااااااا / خدا حافظ شبهایی که به بهانه ات همه دور هم جمع می شدن /خدا حافظ شبهایی که تا صبح معلوم نبود کی بخشیده شده کی نه!!.... / خدا حافظ به اون شبهایی که بر عکس شبهای دیگه فقط این شب ها رو سیر می خوابن../ خدا حافظ شبهایی که با قسم به هر ساعتت خیلی ها با هم آشتی می کردن / خدا حافظ ساعتهایی که انتظار رو تو آدم به جوش می آورد / خدا حافظ دقیقه هایی که یتیم ها و ندارهاااااا یه خورده مهم می شدن / خدا حافظ ثانیه هایی که همدیگه رو به بهانه هایی می بخشیدیم و همدیگه رو دوست می داشتیم / خدا حافظ و سلام به لحظه لحظه هایی که خدا جون دوستم داشتی و به من هم اجازه می دادی دوستت داشته باشم.....

نمی دونم غیر ماه رمضون هم می تونم با وجود بودن چیزی ..... نخورم...... با و جود چیزی ....... انجامش ندم.......با وجود موقعیتی .....نگم ؟!؟!؟!؟!

پی نوشت : الان اگه آقا رسول راننده بود ماه رمضون هم تموم نمی شد . صلواااااااااااااااااااااتتتتتتتتتتتتتتت...(این آقا رسول از دو آپ پیش تو وب ما مثل اینکه موندگار شد....)

اصلن اگه بهش می گفتیم شاید کلی از روز ها رو هم برامون دنده عقب میومد...برا سلامتیش...

راستی دقت کردین چه کم نوشتم...

راستی چنتا پی نوشت به آپ قبلی اضافه کردم...

javadandostad2 — Fri, 12 Sep 2008 09:49:18 GMT

به نام خدای لحظه..

سلام خدمت دوستای گلم شرمنده ... هر سری که آپ می کنم فک می کنم دفعه بعدی دیگه زودتر آپ می کنم ولی نمی شه.. دستام دست خودم نیست. باز بعد مدتی که می خواهم بنویسم. اینقد چیزی یادم میاد که باز نمی دونم کدومو بنویسم .. همین راضی کردن خودم تا کیبوردی شدن دستام سخته.. ولی آخرش اومدم .(بد بخت شدین باز باید 100 صفحه رو به زور بخونین) باز یه قول نصفه می دم که زیاد نشه... به شرطی که چندتا خط بالا رو حساب نکنین... می خاستم از حدیث حظور و غیاب بگم . ولی این یکی شاید به ماه رمضان نزدیک تر و پر ربط تر باشه .

خدا در طول .. / .. خدا در عرض

توی خیلی جاها خدا می گه دنیا همش بازیه ..- بازی . اگه بازیه بیاییم هر چیزی رو که به نظرمون درست و سازنده میادو توی این بازی امتحان کنیم هر کدوماش که بهتر جواب داد رو برا بهتر زنددگی کردن تو خودمون نگه داریم و بقیه رو بریزیم دور. این و گفتم چون هنوزم کتاب زندگی کاملی توسط انسانها برای انسانها نوشته نشده.(کتابی که انسان بنویسه _نه قرآن و تورات و انجیل و کتابهای خدا...اشتبا نگیرین..)همچنین بخاطر اینکه الگوها و راه و روشهایی که اطرافمون وجود دارن بسکه داقون و افتضاحه به هر دینی نسبتش بدی فاتحه اون دین خونده می شه .. پس کاری به اینها هم ندارم.(اینجا بخشیدمااا والا همه ادیانو بهم گره می دادم ..پس ازم تشکر کنین) .-هنوز سر اصل مطلب نرفتما!! این فرضیه من در اوردی رو هم پس امتحان کنید...

باید دید اول جزو کدوم گروه هستیم ..تا بعد یا پررنگ ترش کنیم یا عوضش کنیم..(هنوزسر فولم هستم تصمیم دارم خلاصه بنویسم...)

خدا در عرض: شکل ظاهری این قسمت شبیه یک طنابی است که یک قسمتی سیاه و یک قسمت سفید و تا پایان طناب به همین ترتیب است. شرح: شما هر گاه در قسمتی از این طناب برشی بزنید سر طناب یا مشکی خواهد بود یا سفید . حالا اگه بیاییم به حالت مثال این قضیه.. می بینیم : یا فقط گریه میکنن یافقط خنده . یا بهشتی هستن یا جهنمی . یا صفرهستند یا یک. اگه ناراحت بشن دیگه راه دوم ی براشون در کار نیست و سریع در هر حالتی چه شادی چه غم افسرده می شوند.

خدا در طول : این طناب سیاه و سفید ما خطهاش در طول کشیده می شود این دفعه.... طناب و از هر جایی قطع کنی هم رنگ سیاه درش هست هم سفید . این افراد در عین غمگینی شادند. و همیچ کدام از این دو(غم و شادی...) تنها گیرشون نمیارن که بخواهن افسره بشوند.اگه ناراحت بشن امیدی هست که وسط کار خودشان را قانع کنند.در عین جهنمی بودن می توانند بهشت رو هم تجربه کنند. همیشه یک راه دومی برا مشکلات می تونن پیدا کنند.

حالا اگه این موضوع را در مورد خدا کار ببریم چی؟!! راستش مثالها همیشه کارشون کمک کردنه و آسون کردن . و دقیقا صادق بر خود مطلب نمی تونن باشن.... خب . اگه ما خدا را در طول پیش خودمون داشته باشیم ..... در هر موفعیت (مشکلات و شادی ها) . خودمونو برش بزنیم در کنارمون هست . ولی اگه خدا رو در عرض داشته باشیم ... و برش بزنیم بعضی جاها داریم بعضی جاها نداریم(نمی تونیم ازش استفادهکنیم).

و با داشتن همیشگی اش احساس تنهایی نداشته باشیم و بر عکس با حس کردنش در کنارمون توی همه کارها شریک بدونیمش . _این قسمتش خیلی باحاله : یه وقتایی داری به چیزی فک می کنی می بینی یکی یه خورده تغییرش میده (رشد می ده به اون مطلب...) کلی موضوع جدید برات باز می شه . یا خیلی وقتا که کسلی همون چیزای معمولی اطرافو به چنان جک باحالی تبدیل می کنه که دلت درد می گیره.....(چی گفتتم... فردا اعدامم..).وقتی بدونی یکی از همین نزدیکی داره نگاه می کنه کاراتو ولبخند و ناراحتی شو از کارات ببینی!!! وباشی باهش. شاید درست یا اشتباه بودن خیلی کارها رو هم بتونی به خودت بسپاری. (...البته شیطان هم بی کار نمی نشینه ها...).

حالا شما بگین در این کارایی که می گم خدا کجابوده....

مجلس مجلس مثلا مذهبی یا مثلا دعاست.... تا وقتی که همه داخل مجلس نشستن که خوبن تا میان بیرون همه برمی گردن به سر همون دزدی و کلاه برداری و دروغ و غیبت و... و کلا قضیه تمام شده و برمی گردن سر خانه اولشون.

2 طرف یک ساعت و نیم داره بچه این یکی اون یکی رو نصیحت می کنه بچه خودش از عالم بد تر..(چه ربطی به موضوع داشت...). باباهه برنامه برا همه می نویسه و مشاور همه فامیل هست ولی تو خونه با خانوادش مشکل داره...

خیلی خیلی فشرده نوشتم... بعد هر نقطه یک مکث واستراحتی بکنین...

شاید بشه از طول ضرب در عرض هم استفاده کرد. شکلش فک کنم مثل نردبان بشه ... الوار هایی که در طول بکار رفتن..... و الوارهایی که به عنوان پله در عرض.... که از مجموع هر دوتاشون می شه استفاده کرد. و بالا رفت........ حسابی گیج تون کردم . بابا مثاله دیگه ... خوبین. نوشته های من بمباران افکار رو پیش میاره مواظب باشید.

جون من , این دفعه کم ننوشتم؟ ممنون که وقتی نیستم هم بیادم هستین خیلی خیلی دوستون دارم

پی نوشت: اگه به آسمون توی شب خوب نگاه کنید می بینید که آسمون هم برش خورده .... و ی خیلی نور توی شب به طرف زمین می اومدن که نزدیکای زمین یکی برششون زده ..... و این جور زیبا جلوه می کنن.....

پی نوشت2:یه مثال دیگه.... آگه یک تسبیه رو در نظر بگیریم ... خدا در عرض مثل این می مونه که یک دونه تسبیه سیاه یکی بهدیش سفید همین طور تا آخر... و خدا در طول می تونه مثل نخ داخل تسبیح باشه .. که تا آخرین دانه درکنار دانه ها هست............

پی نوشت 2: آدمی که خدا روهمش در کنارش داره( در طول): در عین شادی هاش غمش هم شارژ می شه. و در عین غمگینی شادیش شارژ می شه .. به همین خاطر بیشتر وقتا متعادل است. .... که خود این موضوع باعث حل شدن خیلی از مسائل می شه.....

javadandostad2 — Sun, 17 Aug 2008 04:35:55 GMT

به نام خدای هستی..

~~سلام سلام ...سلام ...~~

باز دیر اومدم نه؟ ببخشید ... ولی در عوض برا تون سوقاتی آوردمااااااااااا تازه دو تا آپ هم کردم...2/ منجی

جای همتون خالی سه شنبه رفته بودم تهران .... جلسه قرآن ... خونه استاد . جای همتون خالی بود واقعا خوش گذشت. استاد سلام ویژه براهمتون فرستادن . به نظر من هر کی می خواهد معنی واقعی زندگی کردن و بفهمه حد اقل یک بار باید با استاد همسفر بشه.... استاد هر جمعه برنامه دارن که به کوه یا دریاچه یا هر جایی که به آدم کمک می کنه که درس بگیره. سفر می کنن. این دفعه برای اولین بار منم با استاد رفتم . حالا تا جایی شو که فهمیدم براتون می نویسم . مطمئنن کامل نیست ولی خیلی برام جالب بود که همین کار را همه +خودم تا روز قبل انجام می دادم ولی اینقده ساده می گذشتم ازش .

دره واشیکان(اگه غلط املایی نداشته باشم!!)

صبح روز جمعه 87/5/18 از تهران حدود 35نفر که تشکیل شده بودن از خانواده استاد و گروه کوه نوردی (که خود استاد تشکیل دادن)+بعضی دوستان مهمان. با یک فروند اتوبوسی که ضبط نداشت + یک خانواده که جدا گانه با ماشین شخصی آمده بودن.... به طرف دره حرکت کردیم. توی راه خورشید هم بهمون اضافه شد.نزدیک 3ساعت تو راه بودیم ولی یک دقیقه هم خانوم استاد اجازه نمی داد کسی چرت بزنه و کسل باشه ..- خدای نکرده داریم میرم کوه ااااااااا. تازه چی؟ ضیطم نداشت .ساعتای 10:30 اول کوه. جاتون خالی صبحانه رو که هر کسی جدا گانه برا خودش آورده بود را خوردیم و بعد لباس عوض کردیم و پیش به سوی کوه. شایدم یک نوع لباس کار بود . اصل این سفر رودخانه نوردی بود . می شد همه مسیر را توی آب بود. بعضی جاها هم می شد از خشکی رفت.. همون اول کار برای اینکه بخواهیم توی آب بریم کلی مشکل داشتم . - برم - نرم...- یواش برم . - سریع برم. تا اینکه راه افتادم و زدم به آب .. عمق آب کم بود و رفته رفته که به خود دره نزدیک می شدیم آب بالاتر می اومد. وسط دره که ارتفاعش به خیلی خیلی ( هیچ وقت نشد مثل آدم تخمین بزنم دفعه پیش تخمین زدم مجبور شدم ارتفاعو از 200به 10سانت به خاطر نگاههاشون کم کنم)می رسید. روی کوه به ابعاد 40در 40(باز..) تابلویی که حاکی از این بود که پادشاهان قدیم با اسب و سگهای شکاری به این منطقه برای شکار می آمده بودن. آب تا زانو رسیده بود . وقتی تخته سنگها رو با موفقیت پشت سر می ذاشتم احساس رضایت خوبی بهم دست می داد. بین دوتا کوه هم که همه فقط جیغ می زدن. چند تا ازاین دخترا بودن داشتن فریاد می زدن ... که خانوم استادمون سر رسید کلی خجالت کشیدن . بعدشم خانوم استاد بهشون گفت . خجالت نمی کشین...!!! آدم که همین جوری جیق نمی زنه . هر وقت خاستین جیغ بزنین هماهنگ کنین همه با هم جیغ بزنیم *..کفشون برید//......(از تاثیر این حرف : به قول روحانی محلمون ... آن دو نیز سرشان را آنقدر بر زمین کوبیدند تا از دنیا رفتند..) از دره که بیرون اومدیم به اجبار از رودخانه هم آمدیم بیرون برای قسمتی از راه. ولی خیلی جالب بود که برای دوباره وارد رودخانه شدن دیگه مثل قبل سخت نبود* و حتی هیچ کس به دنبال پل* یا راه در رو یا میانبر نبود . با تمام قدرت وارد رود می شدند. اینجاها بود که چند دقیقه ای استراحت کردیم و تمام گروه یه شعر باحال که این جور مضمونی داشت می خوندن .*

تو که غمگین نشته ای ز جهان دل گسسته ای /

ز طبیعت گسیخته ای تو اینهمه طراوت و ز روح نهان کنی لالا لالا /

شکوه تا به کی ز این و آن کنی لالالالا دل غمین چرا به گوشه ای نشسته ای لالالا/

جاودان مگر تو عمر جاودان کنی لالالا تا کی تو چنین باشی عمری دل غمین باشی گم گشته چمند سبز ....///

و باز راه افتادیم ایندفعه دیگه به فکر رود خانه هم نبودیم .... پیش به سوی آبشار .... کوه های بلند و 90 درجه دیوار مانندش همه رو به جیغ فرا می خواند . و همه نا خداگاه خودشونو خالی می کردن . و به علت نبود ضبط در ماشین همه خواننده شده بودن و یه آقای باحالی بود که به رقص آوردنش .....(دیدن داشت..) . بعد از گذشتن از چندین چشمه قشنگ که از بالای کوه سرازیر بود و مثل دوش حموم شده بود و درختچه های پر برگ پهن به آبشار نزدیک شدیم . حرف از این بود که چه کسی اول بره زیر آبشار.....(مارو میگی .....) تو عمرمون که از این کارا نکرده بودیم .- حالا.

خلاصه که رسیدیم و . استاد همه رو جمع کرد وگفت هر کی می تونه زیر آبشار واسته حتما بره و تا جایی که براش سخت نیست زیر آبشار واسته ... اول از همه هم خود استاد رفت . بعد یکی یکی خانوادشون . همین طور زیادو زیاد تر تا جایی که خودمو زیر آبشار دیدم ...خیلی باحال بود فقط آخر کاری زیر آبشارکه واستاده بودم یک خورده سرمو به جلو خم کردم.... که انگاری یکی با چکش می زد تو سرم . زود اومدم بیرون. برگشتنی همه خیس آب بودیم و دیگه مثل اومدنی مهم نبود که کسایی که از کنارمون می گذرن. با بد راه رفتنشون مارو خیس بکنن یا نکنن*.

برگشتنی حس آب بازی به همه دست داده بود عجیب .فقط یک بار اشتباهی یک نفر رو خیس کردیم که بد جوری اون زن و شوهر بهمون نگاه کردن والا خیلی بدم نشد. تازه آخر دره که داشتیم بر می گشتیم مراسم آخر دعایی برا آقایون گرفتیم که دست خالی از دعا بیرون نرن .. یکی یکی توی رودخانه می خابوندیم ..... خانوم ها هم که خودشون مثل فیتیله نفتی آب کشیده بودن بالا و تا گردن خیس بودن....ساعتای 4بود سفره رو انداختیم برای نهار(جاتون خالی) . به جز اون خانواده همه با اتوبوس آمده بودیم و با هم غذا خوردیم . هر کسی غذا به اندازه خودش آورده بود . اسمش اینجوری بود .. اینجوری هم می شد گفت که : همه از غذای همه خوردن.((همه به اندازه همه غذا آورده بودن))* یک چایی آتیشی هم خوردیم جاتون خالی .... برگشتنی هم با اتوبوس ( که ضبط نداشت) خودمون زدیمو کوبیدیمو خوندیم اومدیم.... فقط وسط کار دو دسته شدیم . عقب اتوبوس برا خودش ... جلو اتوبوسیا هم برا خودشون.* اتوبوس همیشگی نبود .. مجبور شده بودن یکی دیگه رو بیارن. ولی پدرش در اومد .

سرد بود گرم بود ... ترافیک بود ... آب سرد نداشت..... برا سلامتی راننده قبلی(آقا رسول )صلوات ... -- هر وقت با آقا رسول بود آب سردم بود صلوات... - آقا رسول هیچ وقت نمی گفت شیشه ها رو ببندید صلوات ... --اصلن با آقا رسول تو ترافیک گیر نمی کردیم صلوات. ...آقا رسولللللللللللللللللللل کجاییییییییی

****

حالا اگه یه خورده ریز تر با استاد باشی..../.....

*رودخانه مثل مشکلاتی است که آدمها خودشان برا خودشان درست می کنند که عمومی ترین حالت است که همه باهش سر کار داریم. باید همیشه آماده رود نوردی بود.با گذشتن از رودهای پر عمق .رودهای کم عمق احساس هم نمی شوند. (وقتی مشکلی پیش میاد ... ممکن بود از این بد تر هم بشه .. پس زیاد هم پر عمق نیست..) و از ترسشان پناه به پلها یا میانبرهای دیگر نمی بریم بلکه با تمام قدرت و به دل مشکلات بزنیم و ترسو نباشیم.

* توی کوه تا دلتون می خواهد داد بزنید ...( خیلی باحال بود..) چیزی رو با خودتون به خانه نبرید...

*شعر قشنگشون واقعا با معنی و مفهوم بود((دسته جمعی...))..

*تمام کارها باید دسته جمعی انجام می شد ... و تک روی نداشتیم...

* - زیر آبشار تا اندازه ای که می تونید بایستید... آبشار مثال مشکلاتی است که دیگران برای آدم درست می کنن که اگه مقاوت کنی مشکل خاصی پیش نمیاد ولی اگه کمی سر خم کردی با سر شیرجه می ری تو عمقش. خیسی بعدش هم چندان که فکر می کردم سرد نبود چون خورشید کارش را خوب بلد بود.

*برا غذا همه یک غذای حاضری و معمولی باید می اوردن. به همین سادگی . نه رقابتی بود که سر و دست بشکنه . و جوری هم بود که داعمی باشه . آخه بزرگ ترین مشکلی که عادی هم شده اینه که برا اینکه کسی بخواهد مهمانی یا دی دو بازدیدی با فامیل داشته باشه یا جایی بره حتما باید طرف مقابل خودشو بکشه تا ما کیف کنیم ... و مجبور می شیم تا مدت ها همو نبینیم و یک محدودیت دستی برا خودمون درست کنیم .که این موضوع کاملا اونجا حل شده بود.(( ساده باشید تا همیشه باشید..)) ((طوری خرج کنید که در هر وظعیتی بتونید همون قدر خرج کنید..))

*گفتم که ماشینش ضبط نداشت ... ولی میکروفن و موبایل بود. بچه ها خودشونو کشتن .. چیزی استاد نگفت و لی وقتی دو دسته شدن خیلی ناراحت شدن و به همه تذکر دادن . یک نفر .... و همه با هم باشین....

*آدمها برا کوه نوردی (سختیها) ساخته شده اند. نه برای راه رفتن معمولی پس انتظار بیشتری از خودمون داشته باشیم - حداقل در مقابل مشکلات(فرار نکنیم حل کنیم)

*بزرگی آدما به قد(ارتفاع) و ظاهرشان نیست (بلندی کوه .. - پول .جمال..) بلکه به ارتفاع نگرششان (میزان ارتفاعی که مسائل نگاه می کنند) است.

*کوههایی ارزش رفتن را دارند که در عین سختی نرمی رود را هم در کنار خود داشته باشند...(آدمایی که دل مهربونی دارن..)

** یک مطلب هم که استاد تو ماشین گفتن: برای اینکه بدونین در هدایت مستقیم هستید یا نه؟ دو چیز رو در خودتون محک بزنید 1- ترس 2- ناراحت شدن *

یادم رفت که توی مسیر .... نمازاش حال دیگه ای داشت..(نه بخاطر اینکه شکسته بودااا)شاید مهر نمازت به اندازه یک کوه می شد.

... بازم جاتون خالی ....خیلی به یادتون بودم.خیلی شد نه؟ نه