دوشنبه سیزدهم اسفند 1386
خانه تکانی
به نام خدای تحویل..
سلام خوبین یا به قول بچه ها بیشتر یا کمتر... امیدوارم همیشه شاد شاد باشید تا خدا هم ازتون شاد شاد بشه ... این موقع سال دیگه یواش یواش وقت خونه تکانیه . میایین کمک بسم ا...
یه خونه تکانی واقعی . گردگیری یا مرتب کردن نه هااااا. عموما اول کار وسایل ها رو از جای خودش بر میداریم .یا میگزاریم وسط مثلا اطاق بعد که خوب همه جا رو بهم ریختیم ...خراب کردیم حالت اولش و.... وسایل ها رو گرد گیری می کنیم بعد اگه هم خاستیم دکوراسیون رو هم عوض کنیم بهترین وقته ...نه؟ بعد به مرحله ای می رسیم که وسایل ها رو با دقت و ظرافت خانومی و میلیمتری مرتب می چینیم تا خوب به چشم بیاد که چه کردیم.....آخ که چه حالی می ده الان چایی!!!! خوب اگه خسته شدین از اینجاشو می تونین بدون جسمتون کمک کنین.
((و این حالت یک سیکل کامل یک تحول است )).حالا توی جامعه امروزیمون اگه باز بخام به بعضی از عالم نما ها اشاره کنم . ایندفعه می رم سراق روضه خوندنهاشون...
.. یکی از بهترین راههای بهم ریختن یا خراب کردن افراد گریه گردنه البته این بهم ریخته گی برا مون خیلی خوبه برعکس ظاهر کلمه اش ولی باید تمام راه رو بریم نه اینکه وسط کار بسپریمش به امان خدا و. وس سلام . ... و تازه کلی از روانشناسهای خیلی مهم جهان قانون های خاصی برا گریه دارن که یکی اینه که آدم به هر اندازه که بتونه گریه کنه همون قدر هم می تونه بخنده....یا خیلی چیزای دیگه ..بلاخره گریه تا اینجا خیلی خوب بود .ولی با توجه به مثال خانه تکانی بالا تا اینجای کار فقط ما خونه رو بهم ریختیم . که عموما این جای کار.همون بعضی عالم نماها سریع سلام میدن و تو هم تو کف بمون. و نتیجه اش هم اینه که با در اومدن از اون مجلس حالا با تخفیفش 10دقیقه بعد...........!!!!!!!!!!! همون دروغ یا گناه یا کلاه برداری هارو تکرار می کنیم.
* در صورتی که بعد از بهم ریختن (گریه کردنها یا هر بهم ریختگی..) باید تمام گناه ها مون یا چیزایی که حداقل خودمون می دونیم برامون بدن. را بیاریم وسط و با دستمالی پاک و دلی بی طرف پاکشون کنیم(برطرفشون کنیم).
و مثل حداقل یک وجب از دیوار های حرم امام رضا روی آن کار کنیم و دقت کنیم ومرتب بچینیم کنار هم و از این زیبایی ها لذت ببریم. درسته که اون همه صحن بزرگه ولی وقتی می بینی به میلیمتری ترین جاهاش کسی فکر کرده و هنرش رو اونجا گذاشته و چه رنج و مشقتی برای اون چند سانت چندسانت گذاشته به یک "مهم بودنی" می رسی . اگه ما هم بتونیم به همین چیزهای کوچولو کوچولوی زندگی مون خوب فکرکنیم و تفکیک شون کنیم و با دقت روش کار کنیم همه چیز رو اطرافمون زنده می بینیم و وقتی بدونیم این همه چیزها و حتی همه عالم مُسخرن برای ما دیگه از اهمییت منفجر میشه.(نه اینکه مقرور بشه هااا).یــــــــا
مثل عمر آدمها و مورچه ها . مورچه ها بقدری به بودنشون و وجود داشتنشون اهمیت می دن که پیوسته در تکاپو و تلاش هستن و یک لحضه پرت یا اضافه ای ندارن چیده شده و مرتب شده هستن (غریزی). هر یک روزشون به اندازه یک سال ما آدم هاست پس عمر هامون تقریبا به اندازه هم است اگه قسمتهای پرت و ضاعد مونو خط بزنیم.* مثل یک پفک که وقتی به اصلش پی می بری به اندازه همون یک دو.نه گندم بیشتر نیست.
دیدین سر قولم بودم همینجا تموم می شه داستان ...ولی بازم من همون پفک و می خام. 
امیدوارم از خونه تکانی امسال چیزیش هم نصیب شما هم بشه..و بتونین خانه تونو برا صاحب اصلیش خوب تمیز کنید...
چهارشنبه هشتم اسفند 1386
من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت از اهل بهشتم کرد یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بربتی بر لب کشت این سه را نقد و ترا نسیه بهشت...
